2015

En dan is daar weer een nieuw jaar. Weer een nieuw jaar zonder hem. Is dat iets om te vieren? Dat vraag ik me de afgelopen vier jaarwisselingen af.

Goede voornemens doe ik sowieso niet aan. Of ja, eigenlijk doe ik daar elke ochtend aan. Meestal hou ik het vol tot borreltijd – of net iets langer. Alle dagen doe ik mijn best: ik sport weer en heb een zinvolle invulling van mijn leven gevonden. Langzaam maar zeker gaat het weer de goede kant op met mij. Maar blij met een nieuw jaar? Nee, zo voelt dat niet.

Het ontregelende karakter van feestdagen vind ik lastig. Ik gedij goed bij regelmaat. Rust, reinheid en regelmaat, de drie R’s, die hebben me er grotendeels weer bovenop geholpen. En natuurlijk de hulp van mijn vrienden, mijn therapeute en de in mijn losgekomen oerkracht waarvan ik niet wist dat ik die had.

Dus ik ben blij dat alle zogenaamde feestdagen weer voorbij zijn. Al die reclames met een schijnwerkelijkheid van gelukkige families, waar niemand ontbreekt of in slechte gezondheid verkeert. Hoe ver staat die wereld af van de beleving van een rouwende medemens? Mijlenver! Ook als je sterk in je schoenen staat, is december een opgave. Voor een rouwende is het bijna niet te doen. Dat we dan in elk geval voorlopig weer gehad. Laat ik dat dan maar gaan vieren..